Krajobraz, przyroda, kultura i sztuka Indii przenikają się na każdym kroku. Mimo, że Indie to kraj ogromnych kontrastów - bogactwa i biedy, szczęścia i tragedii - łączy je niesamowita gama kolorów. Jaskrawe odcienie amarantów, pomarańczy, żółcieni, fioletów, błękitów są widoczne w każdej dziedzinie życia.

Bez ludzi z klasy niższej nie mogłoby istnieć życie typowej klasy wyższej. Wszyscy mają swój własny świat, życie, opowieści i marzenia. Mimo, że są to różne światy na wielu płaszczyznach są sobie bardzo bliskie. Emanują energią i pozytywnym nastawieniem do życia. Można to zauważyć w domach i pałacach, które zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz są bardzo kolorowe. Skąpane w słońcu barwy stają się jeszcze bardziej soczyste. Dawniej istniała tradycja, według której Hinduski zaczynały malować obrazy na ścianach domów od dnia zamążpójścia. Używały do tego grubej, zdecydowanej kredki i naturalnych barwników. Upamiętniały w ten sposób szczególnie ważne wydarzenia oraz scenki z życia codziennego.

W dużym stopniu, żeby otrzymać pożądane kolory korzysta się w Indiach z naturalnych surowców. I tak, aby uzyskać błękit potrzebny jest indygowiec; czerwień - korzeń marzanny, płatki tulipanów, maków, rabarbaru, korzenie róż; żółcień - rumianek i kurkuma; pomarańcz - henna, kora śliwy; brąz - łupiny orzechów.

Indie słyną z wyrobu przeróżnych rodzajów tkanin. Dobrze znane są khadi - ręcznie tkane płótna. Ich różnorodność wynika z wzornictwa i przeznaczenia typowego dla danego regionu. Np. Pendżab słynie z narzut na łóżka i dużych kilimów - phulkari - na wełnianej tkaninie haftuje się motywy kwiatowe ściegami pionowymi, poziomymi i ukośnymi. Sari ozdabiane jest bawełnianym batikiem głównie z motywami hinduskimi. Jedwab indyjski mieni się tysiącem odcieni. Nie trzeba wspominać jak bogatą kolorystykę posiadają owe tkaniny.

To, jak ubierają się Hindusi, również nie jest przypadkowe. Według wierzeń niektóre odcienie niebieskiego, zielony i biały są kolorami żałoby, więc tak ubierają się wdowy. Mężatki i panny noszą się na różowo, czerwono i żółto. Zamężne Hinduski dodatkowo malują cynobrem przedziałek we włosach.

Używana w ubiorze barwa określa także przynależność do kasty i religii. Można to zauważyć w noszonych na głowach turbanach. Radżputowie nakładają szafranowe, Bramini różowe, a Nomadowie czarne. W przeszłości turban służył jako ochrona głowy przed złymi duchami, ale także jako zabezpieczenie podczas bitwy. Można go było zdjąć tylko w wyjątkowych okolicznościach - aby położyć go na przykład u stóp dobroczyńcy. Turban miał też dużą wartość finansową - można było pod jego zastaw pożyczać pieniądze. Dzisiaj służy dodatkowo jako poduszka, serweta lub kask ochronny.

Każdy z nas tęskni za takim kolorowym życiem opartym na kontrastowych barwach, gdzie na suchych glebach wyrastają drzewa pomarańczy i cytryn, gdzie po upałach przychodzi pora monsunowa, gdzie obok lepianek stoją pałace. Spróbujmy zainspirować się Indiami i pomalujmy także nasze życie.

Wróć do listy STILISSIMO